پارت نوزده :

***
مانند همیشه صدای کفش‌های پاشنه بلندش در سکوت نیمه‌شب راهروی آپارتمان پیچید؛ اگرچه آسانسور از تعداد گام‌هایش می‌کاست، اما همان فاصلۀ اندک میان دو واحد مقابل هم، سبب می‌شد پاشنۀ تیز کفش‌هایش در مغز ساکنین رژه رود.
برخلاف همیشه صدای سلامش را خارج از چهارچوب گشوده شدۀ در شنید؛ با خودش نه، با همسایه‌ای که همیشه آن ساعت از شب غرق خواب بود و آن شب گوش تیز کرده بود برای گام‌های Ø

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۷ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۷۶۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • بهاره نوربخش

    1

    چرا آخرین آرزو؟ این جمله شک برانگیزه

    ۲ سال پیش
  • حنانه بامیری | نویسنده رمان

    چقدر تیزبینانه به این موضوع اشاره کردید. احسنت

    ۲ سال پیش
  • Helia

    0

    آفرین دقیقا چرا آخرین آرزو

    ۱۰ ماه پیش
  • اکرم بانو

    0

    هیچ *** ازفردای خودش خبرنداره😔😔😔

    ۲ سال پیش
  • حنانه بامیری | نویسنده رمان

    بله واقعا

    ۲ سال پیش
  • لیلا

    0

    اخی آخرین ارزوش رو ندید🥲

    ۲ سال پیش
  • حنانه بامیری | نویسنده رمان

    ):

    ۲ سال پیش
  • Aa

    1

    ممنون زیبا بود🙏🌺

    ۲ سال پیش
  • حنانه بامیری | نویسنده رمان

    ممنون از شما ❤️

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️