پارت دویست و شصت و چهارم :

به قدری ذوق‌زده شدم که به کل یادم رفت حداقل روی حساب تعارف یک نه خشک و خالی بیاورم. هیجان‌زده گفتم:
-جدی می‌شه؟
-چرا نشه؟ هیچ کاری نشد نداره مادمازل. حالا کمربندت رو ببند و سفت بشین که می‌خوایم بزنیم به دل جاده.
تمام غم و اندوه‌ام با این پیشنهاد او از بین رفت. به معنای واقعی کلمه زانوی غم بغل گرفته بودم کع بعد از رفتنش در آن خانه تک و تنها چه غلطی بکنم. حضورش برایم منبعِ آرامش ب

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۳ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۷۹۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!