پارت دویست و شصت و سوم :

با این‌که قرار بود بین‌مان فقط یک طبقه فاصله باشد، ولی چنان به او و حضور گرم و حمایت‌های پدرانه‌اش عادت کرده بودم که انگار همان یک طبقه برای من فرسنگ‌ها فاصله بود.
تعللم را که دید، با ملایمت بازویم را کشید و کنار گوشم لب زد:
-تو مسیر وقت زیاده راجع‌به این موضوع حرف بزنیم. الان یکی از همسایه‌ها من و تو رو تو پارکینگ ببینه، واسه‌مون دردسر می‌شه. پس بشین.
مطیعانه روی صندلی جلÙ

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۷۹۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!