مردمک سفید به قلم سحر حاجیوند
پارت شصت و چهارم :
و برادرش به تبعیت از خواهرش سر تکان داد و حرفهایش را با آب و تاب بیشتری ادامه داد. لب‌های بسته‌ام به قدر استقبالی نچسب کش آمد. نمی‌دانستم چرا به سیم آخر نمی‌زدم و این جشن را برای خاطره‌ای بد آماده نمی‌کردم! عرشیا دستم را که کشید همراهش به حرکت در آمدم. از کنار گروه گیتاریست گذشتیم و مقابل اتاق خواب متوقف شدیم. عرشیا هنوز هم دستپاچه بود و نمی‌توانست این حس را پنهانش کند.
-لباس
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۷۸۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
مریم گلی
1اصلا با این کارهاش بیشتر عصبانی میشم ،اینکه فکر میکنه هنوزم میتونه نقش بازی کنه ،بیچاره همتا که طی این سالها گول همچنین شیطانی رو خورد ،ممنونم نویسنده جان
۲ سال پیشکلثوم
1آخ عرشیا یه بلایی سرتو واون عفریته بیاد ک دلم خنککککک بشه
۲ سال پیشمریم
0یعنی یه جوری عذاب بکشه عرشیا نامرد
۲ سال پیشاسرا
1خوب که عرشیایکمی ترسید🙏⚘
۲ سال پیشآیرین
1😈عرشیا😈
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...
ساناز
0💋💋💋