پارت هفتاد :
همین که سوفیا خواست او را دلداری دهد صدای بال زدن برهام در میان راهروی سبز پیچید.
برهام به آرامی روی زمین نشست و با یک تکان به حالت انسانی خود برگشت.
رونیکا با خوشحالی از جا برخاست و سمت او دوید.
- وای خوبی؟ چرا انقدر دیر کردی؟
بعد از این حرف شروع به وارسی او کرد تا از سلامتش مطمئن شود.
برهام آرام خندید.
- به خدا خوبم من، ببین.
بعد چرخی
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۷ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۷۸۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
نگار بنی هاشمی | نویسنده رمان
😂من خودکم انتظار نداشتم 🤭
۲ سال پیشمریم
0چقدر بدِ که بشی موجودی که دلت نمی خواد باشی
۲ سال پیشنگار بنی هاشمی | نویسنده رمان
خیلی از آدم‌های بد خودشون یه زمانی قربانی بودن و بد بودن انتخابشون نبوده ولی دنیا بی‌رحم‌تر از این حرفهاست😢
۲ سال پیشنیلوفر آبی
0مثل همیشه عالی بود خسته نباشید
۲ سال پیشنگار بنی هاشمی | نویسنده رمان
مرسی که انقدر مهربونی🥰
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...
سارا
0وای برگام ریخت😶اصلا انتظار نداشتم گذشته ی آرشام اینجوری باشه. چقدر دلم براشون سوخت