پارت صد و هفتم :

مهرداد که حالش هیچ شباهتی به چند دقیقه پیش نداشت با هیجانی شیرین و خاص، به سمت شمیم که هم‌چنان پشت به او، و در مسیر سنسور در ایستاده بود، قدم برداشت. دسته‌ی چمدانش را گرفت اما با کمی مکث رهایش کرد و از کنار شمیم گذشت و چند قدمی جلوتر رفت. نزدیک باغچه زانو زد و برای سپاس از خدا پیشانی‌اش را به روی سنگ‌فرش گذاشت.
دیری نپایید که صوت رسایش با صدای کوبشِ باران در هم آمیخت. با این حرکت بالأ

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۷۶۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • Zehi

    1

    خوشحالم براشون💖 شمیمم بین دو مرد زندگیش گیر کرده بود.

    ۱ سال پیش
  • میم

    0

    چه خوب،بیچاره از خوشهالی وهیجان دیگه زبونش بند نمیاد🤩😍❤️🙏

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️