پارت پنجاه و ششم :

شمیم حس سیری داشت اما جلو کشید، یک تکه از پیتزایش را خورد و با سنگینی‌ای که روی معده‌اش افتاد، از مهرداد تشکر کرد و دومرتبه عقب رفت. با افسردگیِ او اشتهای مهرداد هم کور شد و بساط چیده شده را جمع کرد.
قصد دم کردن چای داشت که شمیم گفت:
ـ برای من دم نکن... خسته‌م، کجا می‌تونم بخوابم؟
مهرداد به تخت تک‌نفره‌ی گوشه‌ی اتاق اشاره کرد:
ـ اون‌جا بخواب... رختخوابش رو خودت دادی و تÙ

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۷۷۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • میم

    0

    کاش میذاشتش خونه پدرش واینقدر غصه دارش نمی کرد،خوبه همین چندروز قبل خودش گفته بود بدترین تنبیه بی توجهی وگرفتن نگاهه😔😔😔

    ۱ سال پیش
  • نسترن

    1

    آه چ شب تلخی😔😔

    ۱ سال پیش
  • مهری

    2

    جیگرم کباب شد از اوقاتی که آخرشب به شمیم گذشت 😥😥😥 خانم جاری قلمتون خیلی زیباس اونقدر محو داستان میشم که یادممیره کامنت بذارم و عجله میکنم واسه پارت بعدی این پارتای وسطی هم که خرااااابم کرده حسابی

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️