پارت سی :

انیس خانم بلافاصله غذای او را کشید و به دستش سپرد. شمیم هم شالی روی سرش انداخت و همگی او را تا دم در همراهی کردند.
برای مهرداد هیچ‌چیز آزاردهنده‌تر از بغض خفته در چشمان شمیم نبود‌، اما از پدرش شرم می‌کرد و تنها به گفتن، "مراقب خودت باش!" بسنده کرد و رو به جمع گفت:
ـ مگه سفر قندهار می‌رم که اومدید بدرقه؟... برید خونه، سرما می‌خورید.
به سختی چشم و گوشش را از شمیم و زمزمه‌های زیØ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۷۸۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • میم

    1

    دل منم گرفت از بغض شمیم،تو دنیای واقعی آدما اینجورین،هیچکس سیاه یا سپید مطلق نیست،همه خاکسترین،حالا یکم تیره تر یا روشن تر💚👏👏

    ۱ سال پیش
  • مریم جاری | نویسنده رمان

    بله، همه خاکستری هستیم👌ممنونم از همراهی و کامنتهاتون💚🙏🌺

    ۱ سال پیش
  • نسترن

    2

    چه خداحافظیه باحالی😁

    ۲ سال پیش
  • مریم جاری | نویسنده رمان

    😍😍😅

    ۲ سال پیش
  • ستاره لطفی

    3

    چقدر زیباست. هیچ شخصیتی بد مطلق نیست. حتی منیژه ای که خیلی حسوده، باز هم یه دل مهربون داره. ممنونم بابت رمان زیبا و خلاقیتت نویسنده توانا🌹🙏

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️