آن سبو بشکست به قلم مریم جاری
پارت بیست و دوم :
شمیم کمی به احوالش مسلط شد و در جواب کنایه‌های منیژه و برای خالی شدن حرصش پاسخ داد:
ـ باباتون گفتن که اینا آشغال نیستن و قابل مصرفن، پس به‌جای اینکه بندازی‌شون سطل زباله، ببر بذار تو یخچال خونه‌تون و باهاشون دوبار خورشت درست کن تا اسراف نشه.
حرف کاملاً در دهانش منعقد نشده بود که آقا منصور قدم‌های رفته را از دم در برگشت و دست سنگینش روی صورت شمیم نشست. ثقلِ ضربش به‌قدری بود ک
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۳ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۷۹۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
میم
1...یعنی وقتی بی خبر میری جایی باید همون که حاضره بخوری بیشترم انتظار نداشته باشی وصاحب خونه رو به زحمت ننداری 😁🙏
۱ سال پیشمیم
1اونقدر که مهمان ناخوانده شدن زشته،بی احترامی به مهمان صدبرابرش صاحب خونه رو شرمنده وکوچیک می کنه،بخصوص که خانواده همسر باشه بین عروس یا داماد با خانواده همسرش که نباید این حرفا باشه،نه اونا باید خودشون مهمان حساب کنن انتظار بالا داشته باشن نه این سخت بگیره،ما میگیم مهمان(ناخوانده)هرکی،غذا هرچی،...
۱ سال پیشنسترن
0وای چه پدر شوهره بداخلاقی
۲ سال پیش
مریم جاری | نویسنده رمان
سختگیره اما در ادامه خوش‌خلقیشم میبینم
۲ سال پیشهاوژین
2داستان وقلم عالی داره دست نویسنده درد نکنه
۲ سال پیشمریم جاری | نویسنده رمان
ممنونم از مهرتون🙏🌺 دست شما هم درد نکنه که همراه من و داستانم هستید. امیدوارم در بخش وی آی پی هم همراهی مون کنید🥰
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...
شادان
0اینقد داستان خوب پیش میره دلم میخواد تند تند برم پارت بعدی