حافظه ی روشن آب به قلم رویا ملکی نسب
پارت هشتاد و هشتم :
وصال با فاصلۀ زیاد در تعقیب ونداد بود. ونداد با قدم های تند و چرخش های بی احتیاط سر، پای درختچه ایستاد. کمی با موبایلش مشغول شد و بعد در جیب گذاشت. یک نگاه به ساعت مچی اش انداخت و یک نگاه منتظر به زنی که نزدیکش می شد.
وصال پشت وسیلۀ ورزشی در دورترین جای ممکن، مضطرب به او نگاه کرد. هیجان وحشتناکی را از سر می گذراند. تپش قلبش دیوانه وار بود و نفس هایش از فرط اضطراب تند. چشمانش تلسکوپ وار ر
لطفا صبر کنید...
