پارت هشتاد و هفتم :

وحید با صورتی تیره از خشم و چشمانی سرخ و دریده به سویش تنوره کشید. پرستو میان شان قرار گرفت. دست روی قلب پر تپش وحید گذاشت و به آرامش دعوتش کرد: آروم باش وحید جان. از رو حسادت مزخرف گفته. تو آروم باش لطفاً.
پروا پشت پرستو سنگر گرفته بود. ترس بر وجودش چیره بود و نگاه نادمش به کفش هایش که اخطار وحید را شنید: بار آخرت باشه چشماتو می بندی و دهنتو باز می کنی. اونا آرزوشونه جای تو باشن. زود برو خو

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۸۱۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️