لعل بخارا به قلم فاطمه علی آبادی
پارت بیست و یک :
گویی نمی‌شنید؛ هنوز هم نگاهش به گرد برخواسته از عزیمت عزیز سفرکرده‌اش بود. در یک به ناگاه همه را از دست داده و حالا گوشه‌ای از قریه‌ای ناشناخته به انتظار روزهایی نه چندان دل‌چسب نشسته بود. بافتن قالی‌های رنگی و دانه‌دانه گره‌هایی که با دستان ظریفش می‌زد را گرچه دوست نداشت ولی دلتنگش بود. بی‌بی که به خانه‌شان می‌آمد، دیگر خبری از بافت قالی و سرزنش‌های مادر نبود؛ او بود یک دنیا رن
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۸۲۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
لطفا صبر کنید...
آزاده دریکوندی
1آی عجوزه خانوم یه لحظه بده دیگه هی می *** کار بسیار است، کار بسیار است🙄 ولی راستش ازش خوشم میاد🙈 فقط اونجایی که گلدونو پرت کرد سمت نبات!!😁