به دنبال شارلو به قلم زهرا صالحی (تابان)
پارت چهل و دوم :
مارتین صادقانه جلوی صندلی سیریوس زانو زد. درونِ دلش آشوبی پا میگرفت اما سعی کرد لحنش مناسب باشد. همیشه پدرش وقتی با این لحن حرف میزد، مشتریهای بیشتری جذبش میشدند و از کارش تعریف میکردند. حتی کمتر دست به بازخواستش میزدند. در چشمان نیمه وحشی سیریوس که حالا کمی به تاریکیِ درون خانه خو کرده بودند، خیره شد. مردد شروع کرد:
- من مارتینم. پسر بن ساعتساز. تا دیروز یکی از اهالی معÙ
لطفا صبر کنید...
