تاربام، گذرگاه سکون به قلم مریم دولتیاری
پارت صد و چهل و نهم :
از تن صدایم خودم نیز وحشت کردم. در ماشین را باز کردم و خودم را از آن پرت کردم پایین و درش را محکم کوبیدم.
کمی آن طرفتر درست مقابل بیمارستان، چند خبرنگار داشتند با پزشکی مصاحبه میکردند. همه سر تا پا بدنشان را پوشانده بودند و اصلا نمیشد آنها را از هم تشخیص داد.
چند لحظه که آنجا ایستادم، بچهها نیز از ماشین پیاده شدند. محیا ماشین را دور زد و به من نزدیک شد. چند لحظه کنارم ایس

لطفا صبر کنید...

ملیکا
0وای من چند وقتی بود پارت هارو نخونده بودم الان تا آخر خوندم رسما مغزم هنگه از این همه خلاقیت و هیجاننن عالییی ممنون😍