تلالو هور به قلم نازنین هاشمی نسب
پارت بیست و هفتم :
میدانستم بردیا دوباره میخواهد ذهن مرا از آن همه گرد و غبار پاک کند، سعی داشت فکر مرا از بند و زنجیر آزاد کند اما حتی دیگر او هم موفق نبود. این سعی و جدال برای زدودن افکارم بیفایده بود.
تکان محکمتری به صندلی دادم که صدای قیژقیژش همانند هشدار، داخل کلبه پیچید.
- مرثیه نخون بردیا، حالا که تا اینجا اومدی یه چیزی بده بخورم، معدهم بد درد میکنه.
بردیا رَد تیز نگاهش را از Ù

لطفا صبر کنید...

سحر
0می خوام بدونم چطور آشنا میشن