پارت بیست و ششم :

بی‌توجه به ذرّات ریزِ خاکی که روی تشک سپید رنگ تجمع کرده بودند، سرم را چرخاندم و روی همین خاکی که به‌ظاهر آن را تمیز کرده بودم، گذاشتم.
در این شب، من تمام آرامش‌های این عالم هستی را می‌خواستم. نمی‌دانستم با این احوالات تکیده، اصلاً فردایم را چه‌گونه سپری خواهم کرد اما این را خوب می‌دانستم که این روزها، حالم هیچ خوش نبود.
پشت پلک‌هایم از خستگی گویی تهی و خالی بود، مردمک‌های

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۸۳۹ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • سحر

    0

    انگار از داوین خوشم اومد

    ۲ سال پیش
  • حافظ

    0

    خوبه

    ۲ سال پیش
  • شیدا

    1

    خیلی مشتاقم بددنم داستان آقا داوین چیه

    ۲ سال پیش
  • نازنین هاشمی نسب | نویسنده رمان

    امیدوارم خوشت بیاد🌸🌱

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️