قرار ما پشت شالیزار به قلم فرناز نخعی
پارت صد و پنجاه و چهارم :
شمس همان‌طور که مقابل فرمانده خبردار ایستاده بود نگاهی به ابروهای گره‌خورده‌ی او انداخت اما به خودش شهامت داد که یک بار دیگر شانسش را امتحان کند.
- خواهش می‌کنم قربان. اجازه بدید برم با مادرم صحبت کنم. فقط یه تماس کوتاه بگیرم، چند ساعت بهم مرخصی بدید.
اخم فرمانده غلیظ‌تر شد.
- یه بار فرار کردی و گرفتنت، یه بار دیگه چهار ساعت مرخصی داشتی و با تأخیر برگ
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۸۲۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
لطفا صبر کنید...
فاطی
1در جاده تنهایی قدم میزنم و به طلوع خورشید چشم دوخته ام..خوشحالم امیدی در دلم جوانه زده..امیدوارم روزم به خوشی به پایان برسد