پارت سی و هفتم :



وارد کوچه که می‌شوم، داخل کیفم را نگاه می‌کنم تا کلیدم را بردارم. از استرس چند باری کلید را در دستانم می‌چرخانم تا بتوانم آن را درست در قفل بچرخانم.

هنوز در را کامل باز نکرده و وارد حیاط نشده‌ام که صدای منیر بلند می‌شود:

- آخه مادر من، بهت که گفتم صبر کن تا پارچه ترمه رو بیارم، بعد با هم بریم. پات رو کردی تو یه کفش که خودت زودتر بری. حالا برای چی برگشتی؟

مÙ

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۸۱۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • ayor

    0

    خسته نباشید عالی بود🥰🥰🥰

    ۲ سال پیش
  • محبوبه لطیفی | نویسنده رمان

    نوش نگاهت گلم

    ۲ سال پیش
  • ayor

    0

    خسته نباشید عالی بود🥰🥰🥰

    ۲ سال پیش
  • محبوبه لطیفی | نویسنده رمان

    سلامت باشی

    ۲ سال پیش
  • فاطمه

    0

    رمانت رو خیلی دوست دارم صادقانه بگم اولین پارت رو که خوندم شاید خیلی خوشم نیومد ولی وقتی ادامه دادم دیدم که خیلی قشنگه😍

    ۲ سال پیش
  • محبوبه لطیفی | نویسنده رمان

    خوشحالم از اینکه دوستش دارین

    ۲ سال پیش
  • لیلی

    0

    خوب بلاخره رسید به خونش ..همش فک میکردم نمی رسه😄

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️