پارت صد و نود و یک :

گونش اصرار داشت شب را خانه‌ی آن‌ها برویم اما من گفتم در فرصتی دیگر. کار و بارِ امیرعلی را بهانه کردم و قول دادم دفعه‌ی بعد که به آزادشهر آمدم، اول از همه به خانه‌ی او بروم.
بعد از ناهار مضطرب روی کاناپه نشسته و منتظر رسیدنِ امیرعلی بودم تا هرچه زودتر از آن شهر خراب شده بگریزم. ظاهراً باید در رفت و آمدم بیشتر دقت می‌کردم وگرنه رسوا می‌شدم.
نیم ساعتی طول کشید تا این‌که امیرعلی پی

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۳ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۸۵۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!