پارت بیست و سوم :

مامان سدّ راهم شد و صورت غرق در اشکم را میان دست‌های منجمد شده‌اش، قاب گرفت.
- مرگ من... مهرو... مرگ من... نرو...
بابا هم تا سدّ بزرگی برای قدم‌هایم دید، سنگ عظیم الجثه‌ی دیگری مقابل گام‌هایم قرار داد.
- اگه پاهام سالم بود، اگه جونی برای راه رفتن داشتم دستت رو می‌گرفتم، نمی‌ذاشتم از پیشم بری.
این هق‌هق‌های کذایی اَمانم را بریده بود، طاقتم دیگر طاق شده بود و دیگر توان ایستاد

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۸۴۶ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • لیلا

    1

    مثل همیشه عالی

    ۲ سال پیش
  • نازنین هاشمی نسب | نویسنده رمان

    ممنون🌼🌱

    ۲ سال پیش
  • Aa

    1

    عالی بود سپاس💐💐💐

    ۲ سال پیش
  • نازنین هاشمی نسب | نویسنده رمان

    ممنون از شما🌹

    ۲ سال پیش
  • ماه لیلی

    0

    قلم خوبی داری ، موفق باشی

    ۲ سال پیش
  • نازنین هاشمی نسب | نویسنده رمان

    مرسی از نگاه پرمحبتت🌱🌼

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️