تلالو هور به قلم نازنین هاشمی نسب
پارت بیست و سوم :
مامان سدّ راهم شد و صورت غرق در اشکم را میان دستهای منجمد شدهاش، قاب گرفت.
- مرگ من... مهرو... مرگ من... نرو...
بابا هم تا سدّ بزرگی برای قدمهایم دید، سنگ عظیم الجثهی دیگری مقابل گامهایم قرار داد.
- اگه پاهام سالم بود، اگه جونی برای راه رفتن داشتم دستت رو میگرفتم، نمیذاشتم از پیشم بری.
این هقهقهای کذایی اَمانم را بریده بود، طاقتم دیگر طاق شده بود و دیگر توان ایستاد
مطالعهی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۸۴۶ روز پیش تقدیم شما شده است.

لطفا صبر کنید...

لیلا
1مثل همیشه عالی