تلالو هور به قلم نازنین هاشمی نسب
پارت نوزده :
کاغذ را کف دستهایم مچاله کردم و در همان حین با آستین بارانیام، نم اشک را از نگاهم پس زدم.
دیگر نمیدانستم چهچیزی درست است و چهچیزی غلط!
دیگر نمیدانستم باید بمانم یا این گونه وهمآلود از این شهر متواری شوم!
دلم به ماندن نبود و مغزم هم با رفتن مشکل داشت. از طرفی نمیدانستم اگر پدر غزل این موضوع را میفهمید چه بلایی سرش میآورد! از سوی دیگر منِ وامانده، منِ بیچاره Ù
مطالعهی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۸۵۵ روز پیش تقدیم شما شده است.

لطفا صبر کنید...

هانیه
0عالی بود بانو جان ✨👌🏻❤️