پارت صد و چهل و یک :

کمند ابتدا به حرفم توجه نکرد؛ ولی بعد سر بلند کرد و با چشمان اشکی نگاهم کرد. گفتم:
- می‌دونم تحت فشاری و حالت خوب نیست. همه‌مون همینیم. من اون‌قدر گیجم و حالم بده که حتی خودمم نمی‌دونم دارم چه کار می‌کنم. نمی‌دونستم کاری کردم که باعث شده ناراحت بشی، واقعاً من رو ببخش. خواهش می‌کنم از محیا هم به دل نگیر اگه حرفی می‌زنه؛ اون همین‌ شکلیه، حرف زدنش یه کم تنده.
کمند چند لحظه سکوت کر

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۷ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۸۴۸ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • اسرا

    0

    واقعادردکمندچیه ؟🙏💞

    ۲ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    🙃🙃🙃

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️