تاربام، گذرگاه سکون به قلم مریم دولتیاری
پارت صد و سی و نهم :
حتی خودم هم از حجم تن صدایم شوکه شده بودم، چه برسد به نادری و سرگرد بابایی.
نادری کمی منومن کرد و بعد گفت:
- من... من نمیتونم. این اصلاً تو تخصص من نیست. من پزشک نیستم.
دلم میخواست گردنش را بگیرم و با فشار دادن آن غبغبهای چندش آورش خفهاش کنم.
- اگه تو تخصصت نیست؛ پس چرا زر میزنی هیچ درمانی براش وجود نداره؟!
نادری دوباره داشت مانند یک موش ترسو به گریه میافتاØ

لطفا صبر کنید...

اسرا
1کمنددردسردرست نکنه صلوات🙏💞