پارت بیست و ششم :


سمآء وا رفته جای خانم‌بزرگ نشست و با چشمانی درشت رو به من ماند. ماتش برده بود. شاید انتظار چنین برخوردی را از او نداشت و یا این حق را به خودش می‌داد که چون خودش حس خوبی از دکتر رستمی نمی‌گرفت باقی هم مثل او باشند.
-چه طرفدارم پیدا کرده از نیومده.
دستم را روی دست مشت شده‌اش گذاشتم. آرام انقباض انگشتانش شل شد. حرفم نمی‌آمد، با احساسی که در درونم می‌جوشید اگر دهان باز می‌کردم Û

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۸۶۱ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • سمیه

    1

    عالی است خانم نویسنده واقعا مچکرم💖💖

    ۲ سال پیش
  • سحر حاجیوند | نویسنده رمان

    سپاس از شما همراه عزیز❤

    ۲ سال پیش
  • Aa

    0

    ممنون زیبا بود👏🌹

    ۲ سال پیش
  • سحر حاجیوند | نویسنده رمان

    🌺🌺

    ۲ سال پیش
  • اسرا

    4

    سهراب اینهمه سال دکترمی شناسه اگه میخواست مزدوچ بسه که میشدولی این خانم دکترکه ظاهرولکن نیست

    ۲ سال پیش
  • سحر حاجیوند | نویسنده رمان

    دقیقا. و باید ببینیم در آینده چه تحولی در انتظارشون هست.

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️