توأمان به قلم حنانه بامیری
پارت هفتاد و نهم :
***
رایحۀ سیب صابون و عطر بابونۀ لوسیون مهمان بینی‌ام شد. چشم بستم و با لذّت به ریه فرستادم عطری که نمادِ تمیزی بود و بوی دوش آب گرم بعد از سفر را می‌داد. در روشنایی شب که از پنجرۀ قدی به داخل اتاق می‌تابید، کلید را یافتم.
چه آرامشی داشت اینجا؛ این تختی که نگاه را سمت آسمان تهران می‌کشاند و گوش را مزّین می‌کرد به صدای ماشین و گام‌های راهرو.
شال از سر برداشتم و در ابریشمِ استخو
لطفا صبر کنید...
Aa
0چه ترسناک ممنون👏🌺🌹