توأمان به قلم حنانه بامیری
پارت هفتاد و پنجم :
***
هنوز عادت نکرده بودم به آن دفتر کار جدید؛ از اتاقی که از زیر و زِبَرش صدای خِش‌خِش کاغذ به گوش می‌رسید و صدای تایپ و بوی سُرب دستگاه چاپ، به مأمنی پناه برده بودم مملو از نِمودار و عکس‌های موقعیت‌های مختلف. چشمانم از اَبوظبی به تهران پرواز می‌کرد و از اصفهان به دبی می‌رسید.
هنوز نگاه تمسخرآمیز محمود واضع، رییس نشریه، مقابل چشمانم می‌رقصید وقتی فُرم استعفایم را پیش چشمانش م
لطفا صبر کنید...
