توأمان به قلم حنانه بامیری
پارت شصت و چهارم :
***
آن رادیوی قدیمی هنوز روی طاقچه خاک می‌خورد؛ در طاقچۀ این اتاق و اتاق‌های دیگر. نمی‌دانستم قِدمت کدام به باز بودن چشمان پدربزرگ بر می‌گشت؛ نمی‌دانستم کدام دایرۀ معرّج به دستان زمخت و به انگشتان پهنِ پدربزرگ خورده بود.
آذرخش هنوز هم سنّتی بود؛ هنوز در حوض حیاط ماهیان می‌رقصیدند و روی طاقچه‌هایش رادیوها خاک می‌خوردند؛ اما دیگر پدربزرگ نبود تا روح به آن خانۀ بی‌روح ببخشد.
لطفا صبر کنید...
Aa
0شاید واقعا چکامه باشه چون میگه جای قرارو میدونی ترانه که مدتها با چکامه ارتباط نداشت گیجو ویج شدم😂😂👏🌺🌹