سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت صد و سی و هفتم :
شروع کرده بود و از زمان سربازیش می‌گفت و چه فرمانده‌هایی که زیر دستش خم و راست می‌شدن.
وسطای مجلس بود و همه منتظر بودن عمو صالح از خاستگاری حرف بزنه اما انگار چنین قصدی نداشت.
یهو یکی محکم روی پاش کوبید.
- گفتم رفته بودم جبهه؟
همه بی‌حوصله سری به نشانه نه تکون دادن.
روی مبل جابه جا شد و گفت: تازه جنگ شده بود، منم بدون اینکه اصلا فکر کنم کجا می‌رم نمی‌رم پاشدم رفتم جبهه!
لطفا صبر کنید...
