پارت نوزده :


عکس سمآء و مادرش بی‌قاب شده بود و از این بابت نگرانی رهایم نمی‌کرد. چندباری از او معذرت خواستم و هربار یا گونه‌ام را بوسید و یا لپم را کشید. در همین مدت کوتاه پی‌‌برده بودم که مادرش را چگونه عاشقانه دوست داشته و بی‌تفاوت بودنش تنها برای راحتی من و دلواپس نشدن اطرافیان است و بس. سمآء آنگونه که نشان می‌داد نبود. در میان تمام حرف‌هایی که به مادرش ختم می‌شد حفره‌های بجا مانده از نبو

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۸۸۸ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • زهرا

    0

    عالیییی✨️

    ۲ سال پیش
  • Aa

    1

    ممنون زیبا بود👏🌹

    ۲ سال پیش
  • اسرا

    2

    ممنون عالی🙏💋💞

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️