توأمان به قلم حنانه بامیری
پارت پنجاه و ششم :
***
«گفته بودند که سرخورده ولت خواهد کرد
خسته و بی‌رمق و مُرده ولت خواهد کرد.»
از آینه گریزان بودم؛ وقتی تصویر کریه من را به رخم می‌کشید، وقتی نشانم می‌داد ردّ ناخن‌های بلند روی گونه‌هایم را، وقتی نشانم می‌داد سیاهی پای چشمانم را.
قفسۀ سینه‌ام می‌سوخت از مشت‌هایی که پی‌درپی بر بدنم نشسته بود، اما نه به اندازۀ قلبم.
- خانم...؟
رخ از افکارم گرفتم و نگاهم سمت تنِ س
لطفا صبر کنید...
