گیلدا به قلم مرضیه اخوان نژاد
پارت صد و چهل و ششم :
دیگر فاصلهای با من نداشت. شک نداشتم که صدای گرومپ گرومپِ قلبم را میشنود و هر آنی ممکن است رسوا شوم.
هنوز با سوءظن من را مینگریست. همانجا فاتحهی خودم را خواندم. این مرد زرنگتر از آن بود که من بتوانم از دستش بگریزم. از یک فیلم سیاه و سفیدِ دوربین و تابلوبازیهای من، حدسش به قاتل بودنِ من رفته بود. اگر کمی، فقط کمی بیشتر تحقیق میکرد، بیشک میفهمید پشت پردهی این جنایت چه کسÛ
لطفا صبر کنید...

مم
0جالب شد