سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت صد و سی و پنجم :
مامان بزرگ اسمش رو با تشر صدا زد.
تک خنده‌ای کردم: قشنگ شبیه فیلما شده زندگیمون.
مامان انگشت اشاره‌اش رو به قصد تو چشمم کردن بالا آورد.
- مخصوصا قسمت وجود تو یه ژانر وحشت رو ساخته.
یعنی این خانواده ما یه ذره به شخصیت بچه‌شون احترام نمی‌ذارن؛ یعنی چی خب جلو ملت؟
بعد می‌گن پسره خرس گنده یه جو ابهت و احترام توی اون خونه نداره.
در خونه باز شد و همه وارد شدیم و سلام و احوا
لطفا صبر کنید...
