توأمان به قلم حنانه بامیری
پارت چهل و پنجم :
***
صدای دف بر نوای جنوبی مطربان محلی غالب میشد و ترانهشان ناواضح گوش را جان میبخشید.
باد نه چندان خنک جنوبی، در سرمای زمستان از نخ به نخ بافتِ یخیام میگذشت و موهای آزاد و کوتاهم را میلرزاند.
چشم چرخاندم و نگاهم سمت حوض نیمه خالی و کاشیهای آبی تیرهاش نشست.
چه کودکیهایی که در رقص دورِ حوض و نقشهای کمرنگش به بُطلان سپری نشد.
چه رنگینکمانی از میوه در آبِ خÙ
لطفا صبر کنید...
