پارت صد و سی و ششم :

سمتش چرخیدم. لاقید شانه بالا داد و خونسرد گفت:
-طلا که پاکه، چه منتش به خاکه؟! وقتی این‌جوری چرخیدی سمتم، یعنی حق با منه. پس تو و ماویش جانم... آره...
سمتش پا تند کردی و زیرلبی غرولند کردم:
-بسه این‌قدر شر و ور بهم نباف.
-بابا شل کن و یک کلام بگو ماویش دوست پسرته دیگه. چرا هم خودتو زجر می‌دی هم منو؟
صدایم بالا رفت:
-اهورا دوست پسرم نیست، بفهم.
چشم‌هایش از شوق درخشید. چ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۳ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۹۱۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!