پارت صد و بیست و نهم :

آب دهانش را بی‌صدا فرو خورد. حرکتِ سیب گلویش برایم بامزه بود.
با همان صدای دورگه که می‌شد خشم را هم در تُنِ صدایش تشخیص داد، لب زد:
-همین الان گفتی دخترمی!
اخم ظریفی بین دو ابرویم شکل گرفت:
-خُب خانواده‌ی من که نمی‌دونن تو بابامی. فکر...
از جا برخاست. صدایش را بالا برد و همان‌طور که به خودش اشاره می‌کرد، حرفم را برید:
-منِ احمق که می‌دونم باباتم. کار به جایی رسیده که

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۳ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۹۱۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!