پارت صد و شصت و هفتم :

دهانم مثل ماهی از آب بیرون افتاد. باز و بسته شد و با حنجره‌ای پاره، بی صدا جیغ کشیدم.
- سلام اِلیاس خان. ممنون. مزاحم شدم.
آب دهانم آویزان بود و شوری اشک جای چنگِ روی گونه‌هایم را می‌سوزاند.
- نه خواهش میکنم. شما مراحمید.
موهای طلایی بافته شده را که جلوی چشم‌هایم گرفته بود را کنار زدم. سپس تلألو مردمک بی روحم را بی حس تر به نرده دوختم و پله ها را پایین رفتم.
- سلام.
Ø

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۸۹۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • مریم گلی

    1

    حالا چطوری باید مارال رو توجیه کنه که از اولم تو رو نخواستم ومادر ذلیل شدم از طرف خودش تو رو برام خواستگاری گرد ممنونم نویسنده جان

    ۲ سال پیش
  • محدثه کمالی | نویسنده رمان

    😂😂توجیح نمیشه که...

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️