ققنوس در بند به قلم محدثه کمالی
پارت صد و شصت و پنجم :
انگشت پشت کفش‌هایم انداخته و رویشان خیمه زدم و آنها را پا کردم، بینی ام را بالا کشیده از جایم بلند شدم. چشمانم به گلدان روی حوض گیر کرد و بی اراده خم شدم آن را آب یاری کردم.
به سمت در رفته و هنوز دستم به قفل در نرسیده بود که به سمت ننه هجوم برده و با تمام وجود در آغوشش گرفتم. دلشوره عجیبی داشتم اما دلم گرم بود. سوار ماشین شدیم و ننه مثل همیشه با کاسه آبی ما را بدرقه کرد.
هیچ کلمه‌ای
لطفا صبر کنید...
مریم گلی
1خوب خدا رو شکر انگار عموی سروناز تا حدی راضی شده و اما مادر فولاد زره هنوز مونده ،خدا قوت نویسنده جان