قرار ما پشت شالیزار به قلم فرناز نخعی
پارت شصت و هشتم :
نگاهی به صورتم انداخت.
- تاباندخت یه چیزی پرسید که خیلی مهمه. چرا باید یه زن و مرد رو که دروهمسایه فکر می‌کنن زن‌وشوهرن، تو خونه‌شون بگیرن. عزیزم، به خاطر این نریخته بودن تو اون خونه. یکی دیگه اون‌جا بوده که رفته بودن سراغش، یه توده‌ای آشغال.
ابروهایم جمع شد.
- شما که گفتید تو خونه تنها بودن.
سر تکان داد.
- درسته، تنها بودن. خونه دوطبقه
لطفا صبر کنید...
زهرا
0سلام خدمت نویسنده محترم،داستان خیلی خوبی نوشتین،مشخص اطلاعاتتون عالیه،اما درمورد موارد مذهبی خیلی اطلاعات پایینی دارین و اظهار نظرتون خیلی ساده انگارانس،بدون درنظر گرفتن حکمت واقعی اونهاست.موفق باشین