قرار ما پشت شالیزار به قلم فرناز نخعی
پارت پنجاه و چهارم :
فصل نهم
علی در هال نشسته و پای مجروحش را دراز کرده بود. حال عمومیاش به سرعت رو به بهبودی میرفت و زخم پایش هم دیگر عفونتی نداشت.
صبح که پانسمانش را طبق دستور دکتر عوض کرده بودم، از دیدن زخمی تمیز که لبههایش به هم چسبیده بود احساس آرامش کرده بودم.
از درِ باز آشپزخانه نگاهی به او انداختم. چهرهاش متفکر بود.
طوطی گفت:
- حواست به سیرداغ هست؟ نسوزه

لطفا صبر کنید...

ساناز
3❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️