دادگاه مردگان به قلم سهیلا عبدی
پارت شصت و هشتم :
ریموند حرصش درآمد با عصبانیت جواب داد:
- تو باید نگران خودت باشی چون تو بودی که اولین نفر اونجا حضور داشتی.
- بس کنین دیگه ما الان باید به فکر سلامت الکس باشیم باید درمانش کنیم.
صدای شخصی باعث شد همگی به طرف در برگردند.
- فکر کنم من بتونم درمانش کنم.
***
دم صبح بود که ریموند با شنیدن صدای ظریف زنی چشمانش را گشود صدای ملایم و آشنایی در گوشش طنین انداخت:
- ریموند...
لطفا صبر کنید...
