قرار ما پشت شالیزار به قلم فرناز نخعی
پارت چهل و هفتم :
به تأیید سر تکان دادم.
- از کجا فهمیدید مامانم...
افسوسش را با نفسی صدادار بیرون داد.
- از یه دوست مشترک شنیدم.
- نمیدونید مامانم کجاست؟
- نه. تو باید زودتر بری. به نظرم اومد عبدالله شناختت.
- همین کارگری که در رو باز کرد؟
سر تکان داد.
- تو نمیشناسیش ولی اینجا محل خودتونه، همهی اینها شماها رو میشناسن. من سعی Ú
لطفا صبر کنید...
