پارت صد و دوم :

هیچ‌کدام حرفی نزدیم و به سرعت از او دور شدیم. قبل از خروج ناگهان کمند کنار در ایستاد و گفت:
- دانیار فکر می‌کنی داریم کار درستی می‌کنیم؟ این که وسط روز با هم داریم می‌ریم اداره‌‌ی پلیس؟
به سمتش چرخیدم و گفتم:
- تنها کاریه که می‌تونیم بکنیم و الان وقت فکر کردن به درست و غلطش نیست.
بدون این که منتظر جوابش بمانم برگشتم و از کارگاه خارج شدم. به دنبالم آمد و گفت:
- منظورم

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۹۴۴ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • ملیکا

    0

    اخی دانیار چقد دوست داره کمندو🥲🥲 خوشحالم کمند اذیت نکرد و زود بخشیدش

    ۳ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    دانیار بچه خب کاری نکرده که کمند بخواد ببخشتش🫠 خودشم این وسط قربانیه

    ۳ سال پیش
  • ملیکا

    0

    اره ولی کمند میتونست بی منطق بازی دراره

    ۳ سال پیش
  • اسرا

    0

    عالیه ممنون وتازه رسیدبه اسپویل او😘🙏

    ۳ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    ممنون از همراهی‌تون 🫠😍

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️