تاربام، گذرگاه سکون به قلم مریم دولتیاری
پارت صد :
مایوس سرم را به زیر انداختم و گفتم:
- فکر نکنم اگه همچین کاری کنیم جون سالم به در ببریم.
سوال محیا را که یک بار از جواب دادنش طفره رفته بودم این بار کمند پرسید:
- دانیار تو از کجا این چیزهارو فهمیدی؟
میترسیدم مستقیم نگاهش کنم و همه چیز را از ذهنم بخواند. نمیدانستم؛ من این وسط قطعاً هیچ تقصیری نداشتم، امّا میترسیدم از نگاه کمند. میترسیدم از فکرِ او. اگر حس بدی نسبت بÙ
مطالعهی این پارت حدودا ۷ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۹۴۹ روز پیش تقدیم شما شده است.

مریم دولتیاری | نویسنده رمان
ممنون از همراهیتون دانیاره دیگه😂
۳ سال پیشملیکا
0عالیی ممنون کمند چیزیش نمیشهه؟
۳ سال پیش
مریم دولتیاری | نویسنده رمان
انگار شما خیلی دوست دارید یه چیزیش بشه🤣😂
۳ سال پیشملیکا
0نه والا نگرانشم به خدا🫠😂
۳ سال پیش
مریم دولتیاری | نویسنده رمان
میدونم عزیزم ممنون از همراهیتون💚😍
۳ سال پیش
لطفا صبر کنید...

اسرا
0دانیارتواین موقعیت به سروان غلامی هم حساس عالی بودبانو😘