پارت صد :

مایوس سرم را به زیر انداختم و گفتم:
- فکر نکنم اگه همچین کاری کنیم جون سالم به در ببریم.
سوال محیا را که یک بار از جواب دادنش طفره رفته بودم این بار کمند پرسید:
- دانیار تو از کجا این‌ چیزهارو فهمیدی؟
می‌ترسیدم مستقیم نگاهش کنم و همه چیز را از ذهنم بخواند. نمی‌دانستم؛ من این وسط قطعاً هیچ تقصیری نداشتم، امّا می‌ترسیدم از نگاه کمند. می‌ترسیدم از فکرِ او. اگر حس بدی نسبت بÙ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۷ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۹۴۹ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • اسرا

    0

    دانیارتواین موقعیت به سروان غلامی هم حساس عالی بودبانو😘

    ۳ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    ممنون از همراهی‌تون دانیاره دیگه😂

    ۳ سال پیش
  • ملیکا

    0

    عالیی ممنون کمند چیزیش نمیشهه؟

    ۳ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    انگار شما خیلی دوست دارید یه چیزیش بشه🤣😂

    ۳ سال پیش
  • ملیکا

    0

    نه والا نگرانشم به خدا🫠😂

    ۳ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    می‌دونم عزیزم ممنون از همراهی‌تون💚😍

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️