پارت صد و ده :

سعی کردم لبخندی روی لبم بنشانم تا اضطرابم را پنهان کند و آهسته لب زدم:
-من رو ترسوندین.
چشم‌هایش زیر عینک آفتابی‌اش پنهان بود، ولی احساس می‌کردم با ریزبینی تماشایم می‌کند. شاید برایش سوال بود که تک و تنها آن‌جا چه می‌کنم و آن پلاستیک زباله چیست در دستم.
برای آن‌که بفهمد تنها به آن پارک جنگلی نیامده‌ام و هر نیت شومی که در سر دارد را نابود کنم، گفتم:
-فکر کنم از گروه‌مون

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۳ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۹۴۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!