پارت نود و هشتم :

وقتی خیالم از عمیق شدنِ خوابش راحت شد، ملحفه را از روی تنم کنار زدم و آهسته از تخت پایین آمدم. سمتِ پنجره رفتم و بازش کردم؛ هنوز همان‌جا ایستاده و منتظر به پنجره خیره بود.
برخلافِ گذشته که به شدت از ارتفاع وحشت داشتم، روی لبه‌ی پنجره ایستادم و با یک حرکت پایین پریدم و روی دو زانو فرود آمدم.
نگاهش را مستقیم به من دوخت و اخم‌هایش را درهم کشید. داشت برایم سپر حفاظتی می‌ساخت تا کسی مÙ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۳ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۹۵۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!