گیلدا به قلم مرضیه اخوان نژاد
پارت نود و هشتم :
وقتی خیالم از عمیق شدنِ خوابش راحت شد، ملحفه را از روی تنم کنار زدم و آهسته از تخت پایین آمدم. سمتِ پنجره رفتم و بازش کردم؛ هنوز همانجا ایستاده و منتظر به پنجره خیره بود.
برخلافِ گذشته که به شدت از ارتفاع وحشت داشتم، روی لبهی پنجره ایستادم و با یک حرکت پایین پریدم و روی دو زانو فرود آمدم.
نگاهش را مستقیم به من دوخت و اخمهایش را درهم کشید. داشت برایم سپر حفاظتی میساخت تا کسی مÙ
لطفا صبر کنید...
