پارت نود و هفتم :

-خیلی نگرانت بودیم؛ من، مامان و بابات، مامان بابای من. چرا به من نگفتی که تو خطری؟ اگه می‌گی خُب...
پر غیظ سمتش چرخیدم. سکوت کرد و من نگاه لبریز از خشمم را به دو چشم گیرای او دوختم و غرولند کردم:
-چرا باید بهت می‌گفتم؟ مگه تو چه نسبتی با من داری؟
مردمک دو چشمم را صاف به چشم‌های او دوختم. می‌خواستم خاطره‌ی آن روز را به‌خاطر آورد. باید یادش می‌آمد که با من چه کرد. او حق نداشت حتی ل

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۳ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۹۵۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!