آواز صبح مشرقی به قلم دیبا کاف
پارت شانزده
زمان ارسال : ۱۵۶ روز پیش
از فرودگاه که خارج شدیم معز تاکسی گرفت.
چمدونها رو که داخل صندوق گذاشتیم هر دو روی صندلی عقب نشستیم
راننده هم سوار شد و ماشین رو روشن کرد که معز سرش رو خم کرد و کنار گوشش آدرس خونه رو گفت.
به صندلیش که تکیه داد صدام رو صاف کردم و زمزمه کردم.
- میخوای من رو با خودت ببری خونتون؟ نمیترسی خانواده ات با دیدنم پس بیافتند؟
آهسته خندید و بعد از چند لحظه گفت:
- حاجی که رفته
لطفا در نظرات خود از نوشتن در مورد تعداد پارت ها و یا کوتاه بودن پارت ها جدا خودداری کنید.
از توجه و درک شما سپاسگزاریم.