حزین به قلم طیبه حیدرزاده
پارت هجده :
آب بر ساحل دریا می کوبید و ردپاهایم را می شست. گردن بندی از صدف های رنگارنگ بر گردنم داشتم. باد میان موهای آشفته ام می پیچید، آسمان به رنگ خاکستری غم و اندوه بود. باد از درزهای لباس آبی نازکم میان استخوانهایم نفوذ می کرد، می دانستم کسی مرا در اینجا رها کرده، دنبال نشانی از مادرم به اطراف چشم می چرخاندم، مادرم نبود.
کسی با صدای بلند مرا به اسم می خواند...ماهی...ماهی.
ناگهان آس
لطفا صبر کنید...
یاس
0عالییییی