قرار ما پشت شالیزار به قلم فرناز نخعی
پارت هفده :
بی‌اختیار زخم‌های روی زانوهایم را از روی دامن مالیدم. دوباره به سوزش افتاده بود، انگار از تصور زخمی جدید تمام بدنم تیر می‌کشید. داشتم فکر می‌کردم شاید راهی بهتر از این پرش وحشتناک پیدا کنم که گفت:
- تپانچه‌ی منو بده.
اسلحه را از جیبم درآوردم و به او دادم. انتظار داشتم او هم تپانچه‌ی مرا پس بدهد ولی روی نیمکت دراز کشید و تپانچه را در جیب شلوارش چپاند. گفتم:
- اسلحه‌م...
-
لطفا صبر کنید...
فاطی
1بریم پارت بعدی ببینیم نویسنده چی برامون به ارمغان آورده..